ورود / ثبت نام

HOMEX

طراحی داخلی در یک خانه کوچک

5/5

برای آن‌هایی که در فضایی کوچک زندگی می‌کنند و همیشه مشغول دست و پنجه نرم کردن با این فضا هستند، بازسازی این کارگاه مخروبه، با زیربنای کوچکش، می‌تواند الهام‌بخش باشد و به آن‌ها امید ببخشد. با چیدانه همراه شویدو با نمونه ای از این بازسازی آشنا شوید. معمار این خانه، فیونا کرک‌وود (Fiona Kirkwood) می‌گوید در لحظه‌ای که نقشه خود برای تبدیل این خرابه کوچک لندنی به یک خانه را مطرح کرد: «همه خندیدند ولی من به این کار ایمان داشتم و به انجام آن اصرار ورزیدم.» این چنین بود که ساختمان قدیمی تبدیل به یک خانه زیبا و سه طبقه شد. از فرایند طولانی برنامه‌ریزی و نقشه‌کشی‌اش گرفته تا محدودیت‌های ناشی از فضای کوچک زمین، چالش‌های فراوانی پیش روی این پروژه قرار داشته‌اند ولی نتیجه نهایی واقعا قابل‌توجه است.

rec 103 a
عواملی مختلفی بر شکل نهایی ساختمان تاثیرگذار بودند. برای مثال کور نکردن دسترسی همسایگان به نور آفتاب و نزدیکی محل ساختمان به یک کانال آب در شکلی که ساختمان می‌توانست به خود بگیرد تاثیر داشتند. او می‌گوید: «می‌دانستیم که ساختمان باید عمودی باشد و زمین به شکلی بود که در هر طبقه فقط می‌توانستید یک اتاق خواب داشته باشید. ولی وجود دو اتاق خواب و سرویس بهداشتی و حمام لازم بود.»

این امر باعث شد تا بتوان ساختار اساسی ساختمان از نظر حرکت از فضای عمومی بیرون به فضای خصوصی خانه را به سادگی تعیین کرد. دو اتاق ‌خواب و سرویس ها در طبقات همکف و اول قرار گرفتند و فضای اصلی نشیمن در زیرزمین. کرک‌وود می‌گوید: «وقتی ساختار مفهومی ساختمان را دریافتیم، کار بعدی دستکاری ساختار معماری آن برای ایجاد احساسی کاذب از وجود یک فضای بزرگ‌تر بود.»

خانه در یک نگاه

محل: بتنال گرین (Bethnal Green)، شرق لندن
فضاها: دو اتاق‌خواب، سرویس بهداشتی
ساکنان: فیونا کرک‌وود از شرکت کرک‌وود مک‌کارتی (Kirkwood McCarthy) و بنجامین مورگان (Benjamin Morgan)

rec 103 b

به گفته کرک‌وود بزرگ‌ترین مسئله در این پروژه، فائق آمدن بر زمین کوچکی بود که ساختمان باید روی آن احداث می‌شد.
نکته جالب: زمینی که این ساختمان رویش قرار گرفته بسیار باریک است و در عریض‌ترین نقطه خود فقط ۳.۷ متر عرض دارد.
یکی از بارزترین مشخصه‌های این خانه احساس شگفت‌انگیزی است که نور و فضا، علیرغم زمین کوچکی که خانه در آن بنا شده، در ساکنان ایجاد می‌کنند. این اتفاق به دلیل طراحی هوشمندانه‌ای رخ می‌دهد که به جزئیات و کارکردهای همه اجزای خانه توجه داشته است. کرک‌وود می‌گوید: «در چنین فضای کوچکی همه چیز باید کارکردی دوگانه داشته باشد. بدین ترتیب است که کارایی به بیشترین حد ممکن می‌رسد. فرقی نمی‌کند مسئله فضای موجود برای نگهداری وسایل باشد یا جزئیات تاثیرگذار در نور و صدا؛ این مسئله در همه موارد صادق است.»

rec 103 c

گرچه این ساختمان نمونه‌ای از معماری معاصر است، کرک‌وود توجه داشت که ساختمان قرار است قبل از هر چیز خانه‌ای برای زندگی باشد. «می‌خواستیم فضایی راحت و آسوده داشته باشد». به همین دلیل هم او خصوصیات معماری معاصر را با چیزهایی مثل یک فرش ایرانی و مبلی نرم و لطیف ترکیب کرد.
کرک‌وود مراقب بود که زیرزمین ساختمان احساسی مثل زیرزمین نداشته باشد و برای همین هم کف آن را تا جای ممکن بالا آورد تا بتواند از زیرزمین بیشترین نمای ممکن از بیرون خانه را در دیدرس داشته باشد. او می‌گوید: «مفهومی که در همه ساختمان دیده می‌شود این است که ببینیم در یک زمین بسیار کوچک تا کجا می‌توانیم پیش برویم.» برای مثال پله‌های حیاط به دقت به شکلی طراحی شده‌اند که ارتفاع‌شان برای نشستن مناسب باشد. «حیاط، مثل یک آمفی‌تئاتر، تبدیل به بخشی از مبلمان شده است. ما تا حدود بیست نفر مهمان را هم آن بیرون نشانده‌ایم. این محل تبدیل به یک هسته اجتماعی خوب برای خانه شده و نقش مهمی در ترکیب فضای داخلی و بیرونی خانه ایفا می‌کند. ترکیبی که دستیابی به آن برای ما اهمیت بسیار داشت.»

rec 103 d

او دیوار سبز خانه را با کمک یکی از دوستان باغبانش ایجاد کرد. روی دیوار پاکت‌های دیواری گیاه وولی (Woolly Pocket Living Wall Planters) قرار داده شدند و آن‌ها را از گل‌ها، سبزیجات و گیاهان همیشه سبزی از بازار گل‌فروشی پر کردند. این دیوار از نور مستقیم خورشید بهره می‌برد و در جایی قرار گرفته که قبلا یک دستشویی قدیمی در آن وجود داشت. گیاهان روئیده روی دیوار نشانی از وجود یک سازه قدیمی در آن مکان دارند و در عین حال فضایی آرام و آسوده در حیاط ایجاد می‌کنند؛ سبزیجات‌ را هم می‌شود در آشپزخانه استفاده کرد.
برای تقویت بیشتر ارتباط فضای داخلی با فضای بیرونی خانه، کرک‌وود آجرهایی که در پاسیو دیده می‌شوند را تا کف زیرزمین ادامه داد. او می‌گوید: «با استفاده از این آجرها، که به شکل سنتی بیرون از خانه به کار می‌روند، احساس راحتی یک حیاط را درون خانه ایجاد کردیم.»
خانه کرک‌وود و مورگان تنها تا انتهای حیاط ادامه پیدا می‌کند. پشت آن باغچه‌ای مشترک میان همسایگان وجود دارد. در میان این همسایگان طراحان مبلمان و هنرمندان مختلفی دیده می‌شوند و برای همین هم این فضا تبدیل به نوعی فضای کارگاهی شده است. با اینکه نمای خارجی خانه برای پیروی از قواعد ساختمانی شهرداری باید با آجر قرمز پوشانده می‌شد، کرک‌وود می‌خواست بخشی از هویت قدیمی ساختمان– که مدت‌ها آجرهایی مشکی رنگ داشته- را در نمای بلند پشت ساختمان به نمایش بگذارد.

نقشه کف زیرزمین خانه بصورت باز طراحی شده و سمت دیگر آن هم فضای آشپزخانه قرار دارد. کرک‌وود دیوارها و کابینت‌های تمام خانه را سفید نگه داشت و روی چارچوب‌ها، پنجره‌ها، دستگیره درها و دیگر جزئیات خانه از کمی رنگ مشکی استفاده کرد. او می‌گوید «از همان ابتدا رنگ‌های سفید و سیاه مدنظر بودند. پالت ساده‌ای که باعث ایجاد تعادل در تنوع رنگی آجرها می‌شود. استفاده از این رنگ‌ها برای ما تبدیل به قانونی شد که همواره از آن پیروی کردیم.»

rec 103 e

درهای فشاری براق سفید باعث می‌شوند آشپزخانه نمایی تمیز و ساده داشته باشد و انباری که در زیر پله‌ها قرار دارد هم از هدر رفتن حتی یک سانتیمتر فضا در خانه جلوگیری می‌کند. کرک‌وود می‌گوید «می‌شود گفت فکر اصلی خانه تقریبا همین است. همه چیز کاربردی ولی در عین حال پنهان است و اجرای همه چیز خوب بوده.» پله‌های چوب گردویی که به طبقه هم‌کف می‌رسند در بالا تبدیل به پله‌های فلزی مشبکی می‌شوند که اجازه می‌دهند نور طبیعی از پنجره پاگرد وارد زیرزمین شود.
طبقه هم‌کف چند پله بالاتر از سطح زمین قرار دارد. در این طبقه یک اتاق مهمان وجود دارد که می‌تواند به عنوان اتاق کار هم مورد استفاده قرار گیرد. یک دستشویی نیز در این طبقه هست. کرک‌وود می‌گوید: «تصمیم گرفتیم به جای قرار دادن دیواری در اینجا تنها از یک پرده استفاده کنیم. دلیلش این بود که می‌خواستیم این فضا با حیاط و زیرزمین پایین ارتباط داشته باشد».

بخش بالای دیواره اتاق خالی و داخل آن با آلومینیوم مشکی پوشانده شد تا تبدیل به قفسه‌هایی برای نگهداری وسایل شود. این کار همچنین باعث شد تا نور ورودی به فضا و تعامل آن با دیگر بخش‌های خانه افزایش پیدا کند.

کلید اصلی موفقیت در این خانه توجهی است که به کوچکترین جزئیات آن صورت گرفته. کرک‌وود به جای این که با ایجاد سه طبقه کامل بخواهد بیشترین استفاده ممکن را از فضا ببرد، این نیم‌طبقه را به فضای خانه اضافه کرد و نتیجه، دستیابی به کلیتی یکپارچه‌تر و فضایی بازتر در ساختمان بود. او می‌گوید «این که بدانید کجا باید از اضافه کردن طبقه و فضای قابل سکونت دست بکشید تا باعث شوید خانه بزرگ‌تر به نظر برسد، نکته مهمی است».
دیواره طبقه هم‌کف در سمت دیگر خود نقش یک کتابخانه را برعهده دارد که مثالی دیگر است از استفاده خلاقانه از فضا در خانه. کرک‌وود می‌گوید: «هر سطح یا فضایی که بتواند چیزی را در خود جای بدهد، این کار را انجام می‌دهد. وقتی در چنین مقیاسی کار می‌کنید باید به همه چیز بیشتر و بیشتر فکر کنید وگرنه اوضاع خیلی بهم ریخته و شلوغ می‌شود.»

کرک‌وود و مورگان مجموعه‌ای از آثار هنری بزرگ و رنگارنگ آفریقای غربی داشتند که از گالری جک بل (Jack Bell Gallery) در میفر (Mayfair) تهیه کرده بودند. کرک‌وود می‌گوید: «می‌دانستیم که باید فضا را تا جای ممکن آرام نگه داریم تا وسایل و آثار هنری لطیفِ حاضر در فضا بتوانند به آن رنگ و جذابیت ببخشند.»
کرک‌وود می‌گوید فرایند تصمیم‌گیری در مورد جای پلکان در نقشه خانه «کاری بزرگ» بود. کاهش تاثیر پلکان‌ها بر روی فضای هر طبقه اهمیت بسیاری داشت و در انتها تصمیم‌ گرفته شد که بهترین راه قرار دادن همه پله‌ها در کنار هم و در گوشه جنوبی خانه است. بعد از آن تنها چیزی که می‌ماند پیدا کردن راهی برای هویت بخشیدن به فضا و بالابردن عملکرد آن بود.

rec 103 f

منبع خبرl تحریریه چیدانه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

rec 3

ارتقاء آپارتمانی در سیدنی

کریس باس مدیر استودیوی معماری لاوا در استرالیا خانه ای را برای خود در این شهر خریداری کرد و بعد تصمیم گرفت خانه را ارتقاء

بازسازی رستوران

بازسازی داخلی رستوران

این رستوران در مرکز شهر Hanoi، جایی که بسیاری از فعالیت های روزمره مردم اتفاق می افتد، واقع شده است. ساختار کلی آن با قاب

rec 17 b

بازسازی (اکستنشن)

هنگامی که استودیوی معماری keen در استرالیا با کارفرمای خود به توافق برای ساخت یک محیط کاری رسید، معماران تصمیم گرفتند به جای خراب کردن